-4-

kaybolmuş içinden geçenler
gerçekten geçip gitmiş dilekler
bir nefes daha
söner ışıkları evlerin
ve sessiz bir sabaha daha uyanır mı dersin gözlerin?


beklentiler mi öldürdü ışığını güneşin
yoksa heyecana kalmadan atması mümkün müdür yüreğin?

soruları saklayıp dağların arkasına 
beklemekten yorulmuş sevda
yorulmuş masaldan kalma vedalar

söyle içinden geçenleri rüzgara
ne de olsa geçip gidecek her şey 
sonun başlangıcında.

  -3-

bekleme artık gelmeyecek o gemi
bekleme soğuk sisin ardından ışığın ninnisini

sen ördüğün duvarlar kadar özgürsün ancak
hakikatten zincirlerine bak!

içinde kendini uyuttuğun masallarla 
aynaları kendinden sakla.

mektuplarını yolladığın şişelere bakıp
gitme sende
dur biraz...biraz daha dinle
kendini bir kere daha duyarsın belki
ölmeden
onsuzluğun sesinde... 

     -2-

ve sorar...
yoktur içinden taşanlar 
hiç var olmamış fırtınalar
ben niye ölmüşüm o zaman...


sen bile unutmuşken şiirlerini
onlar niye hatırlasınlar?

Ey, gözlerinde 
karanlığı ve aydınlığı aynı avuçtan
içtiğim kahraman..
neredesin? yoksun çoğu zaman...